تومور ویلمز که نفروبلاستوم نیز نامیده می شود، رایج ترین نوع سرطان کلیه درکودکان می باشد که توسط دکتر سعید موحد و سایر متخصصین کلیه قابل درمان است. این تومور اکثراً تنها در یکی از کلیه های کودکان اتفاق می افتد و تنها در ۵ % کودکان، تومور در هر دو کلیه مشاهده می شود.

علل ابتلا به این تومور، نامعلوم است، ولی این تومور اغلب کودکانی را که در رده سنی ۳ تا ۴ سالگی قرار دارند تحت تاثیر قرار داده و در میان کودکان بالی ۵ سال، کمتر شایع است. پزشکان در حال دستیابی به روش های درمانی خوب برای درمان این بیماری هستند، بنابراین بسیاری از کودکانی که به این بیماری دچار شده اند، می توانند به ریکاوری خوب دست پیدا کنند.

 

تومور ویلمز

 

علائم تومور ویلمز

برخی از کودکان مبتلا به تومور ویلمز، متوجه هیچگونه علامتی در خود نمی شوند. برخی از علائم این بیماری عبارتند از:

  • درد شکم
  • تورم در ناحیه شکم
  • رشد توده ای که در ناحیه شکم قابل رویت یا قابل لمس می باشد
  • تب
  • حالت تهوع
  • بی اشتهایی
  • فشار خون بالا
  • خون در موفوع
  • یبوست
  • تنگی نفس

بیشتر تومورهای ویلمز قبل از اینکه کسی متوجه وجود آنها شود، بسیار بزرگ می شوند. بزرگ شدن، گاهی تنها علامت وجود بیماری می باشد. سایز میانگین این تومور، یک پوند ( ۴۵۳ گرم ) می باشد.

علل تومور ویلمز

تمام سرطان ها زمانی اتفاق می افتند که سلول ها در بدن به شکلی غیر قابل کنترل، شروع به رشد کنند. اگر کودک شما به تومور ویلمز مبتلا باشد، سلول های کلیه او، طبق روند طبیعی، مسیر رشد را طی نمی کنند و برعکس، تبدیل به سلول های سرطانی می شوند. بیشتر مواقع، این به دلیل تغییرات رندوم در یک ژن اتفاق می افتد. در موارد نادر، علت این بیماری، تغییرات ژنی است که از والدین به ارث رسیده است.

فاکتورهای خطر تومور ویلمز

فاکتورهایی که کودک را در معرض خطر بیشتر ابتلا به تومور ویلمز می نماید، عبارتند از:

  • سن – بیشتر کودکانی که به این نوع سرطان دچار می شوند، بین ۳ تا ۵ سال هستند.
  • جنسیت – دختران در مقایسه با پسران، در معرض خطر بیشتر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
  • نژاد – کودکان سیاه پوست در مقایسه با کودکان نژاد های دیگر، اندکی بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند .
  • سابقه خانوادگی – اگر یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به تومور ویلمز باشد، احتمال ابتلا کودک شما به این بیماری نیز افزایش پیدا خواهد کرد.
  • نقص های مادرزادی – این نقص ها شامل موارد زیر می باشد:
  • بیضه هایی که از افتادگی کافی برخوردار نیستند.
  • سوراخ آلت تناسلی که به جای نوک الت، در زیر آن قرار گرفته است.
  • نبود کامل یا نسبی ناحیه رنگی در چشم
  • دست یا پایی که اندازه ان در مقایسه با سایز نرمال، بزرگ تر می باشد.
  • سایر مشکلات سلامت – تومور ویلمز، گاهی در کودکانی رخ می دهد که دارای مشکلات نادری از قبیل موارد زیر می باشند:
  • سندروم WAGR که گاهی باعث بروز مشکلاتی در مجرای ادرار می شود.
  • سندروم Drash در پسرانی که دارای بیضه هستند ولی ویژگی های زنانه در آنها مشاهده می شود.
  • میکروسفالی در زمانی که پسر، با سری که اندازه آن در مقایسه با اندازه نرمال، بسیار کوچک تر است، متولد می شود.
  • سندروم Wiedemann که باعث می شود اندام های داخلی، بزرگ تر اندازه نرمال باشند.

انواع تومور ویلمز

دو نوع تومور ویلمز وجود دارد که بر اساس شکل آنها در زیر میکروسکوپ تقسیم بندی می شود:

  • هیستولوژی مطلوب : بیش از ۹ مبتلا از هر ۱۰ مبتلا به این تومور، در این گروه قرار می گیرند. این بدان معناست که تفاوت چندانی در میان سلول های سرطان وجود ندارد. کودکان مبتلا به این نوع سرطان، شانس خوبی برای درمان شدن دارند.
  • هیستولوژی آناپلاستیک یا نامطلوب : این نوع دارای تنوعی از سلول های سرطان بد شکل می باشد. درمان این نوع سرطان، بسیار دشوار تر از نمونه فوق الذکر می باشد.

تشخیص تومور ویلمز

جلسه ویزیت پزشکی کودک شما شامل موارد زیر می باشد:

  • آزمایش فیزیکی و تاریخچه پزشکی – پزشک درباره علائم و اینکه آیا سرطان یا مشکلات مجاری ادرای در میان اعضای خانواده شما شایع است یا خیر، از شما سوالاتی می پرسد.
  • تست خون برای کنترل کیفیت عملکرد کلیه ها و کبد کودک، گلبول های سفید و قرمز، و لخته شدن خون
  • تست ادرار برای کنترل وجود یا عدم وجود خون در آن
  • تست های تصویر برداری مثل سونوگرافی، ام آر آی، یا سی تی اسکن از شکم کودک شما

اگر پزشک در کلیه کودک شما تومور بیابد، اقدامات زیر را انجام خواهد داد:

  • برداشتن یک نمونه کوچک برای بررسی در زیر میکروسکوپ ( بیوپسی )
  • تجویز تست های تصویر برداری بیشتر بمنظور بررسی گسترش یا عدم انتشار بیماری به بخش های دیگر بدن
  • انجام اسکن استخوان بمنظور بررسی وجود یا عدم وجود بیماری استخوان