حدود ۱۵ درصد از زوج ها نابارور هستند؛ این بدان معناست که آنان علیرغم داشتن مقاربت های مکرر و محدود نشده در طول یک سال یا بیشتر، برای داشتن فرزند، بارور نمی شوند. در بیش از یک سوم از این زوج ها، این ناباروری مربوط به مردان می باشد. ناباروری در مردان ناشی از تولید کم اسپرم، عملکرد غیرنرمال اسپرم و انسدادهایی می باشد که از انتقال اسپرم جلوگیری به عمل می آورد. بیماری ها، آسیب ها، مشکلات سلامتی مزمن،گزینه های مربوط به سبک زندگی و فاکتورهای دیگر، در ایجاد ناباروری در مردان ایفای نقش می نمایند. آقایان جهت درمان می توانند به دکتر سعید موحد ، بهترین اورولوژیست زاهدان مراجعه نمایند.

ناباروری در مردان

ناتوانی در باروری برای داشتن فرزند می تواند امری تنش زا و نا امید کننده باشد ولی تعدادی از درمان های ناباروری مردان در اختیار می باشند.

ده علت اصلی برای ناباروری مردان وجود دارد، هرچند که این علل اصولاً به صورت نشانه های آشکاری نمایان نمی شوند. اغلب، ناباروری مردان تنها بعد از پافشاری زوجین در بارور شدن  و تلاش های نا موفق در این اقدام شناسایی می شود. این علل عبارتند از:

چاقی:

یک شاخص جرم بدن بالای ۳۰ قادر است بر روی کیفیت اسپرم تاثیر گذار باشد چون ذخایر چربی می تواند بیش از حد ظرفیت شده و متابولیسم آندروژن ها ( هورمون هایی که در ویژگی های مردانه و فعالیت تولید مثل ایفای نقش می کنند ) به خصوص تستسترون را تحت تاثیر قرار دهد. این امر می تواند باعث تغییرات قابل ملاحظه ای در رشد اسپرم و DNA اسپرم در هسته شود.

سیگار کشیدن و استعمال مواد مخدر:

مواد مخدر و استنشاقی به دلیل وجود نیکوتین و گیرنده های کانابینوئید ، دارای تاثیر قابل ملاحظه ای بر روی اسپرم در بافت بیضه می باشند. نیکوتین باعث ایجاد عدم توازن در بدن می شود که تنش اکسایشی نامیده می شود. این بر روی کیفیت اسپرم و توان بالقوه برای باروری اثر می گذارد. کوکائین نیز رشد و جنبندگی اسپرم را دچار اختلال می نماید. توقف مصرف سیگار و استعمال دیگر مواد مخدر ، تنها پس از چندین ماه توقف استعمال ، باعث معکوس شدن اکثر آسیب های اسپرمی می شود.

پرتو :

اگرچه مناظرات متعددی در خصوص آثار علمی مربوط به تاثیر پرتوهای تلفن همراه بر روی ناباروری مردان وجود دارد (تنها یک مطالعه ، داده های قابل ملاحظه ای را در خصوص این تاثیر ارائه داده است) ولی بسیار توصیه می شود که مردان به منظور کاهش احتمال بروز خطر، تلفن همراه خود را نزدیک به کیسه بیضه یا بیضه ها قرار ندهند. کمترین علت قابل اجتناب قرار گرفتن در معرض این پرتوها ، درمان سرطان مثل شیمی درمانی می باشد. در این حالت، پروتکل حفظ باروری شامل فریز کردن اسپرم و دیگر روش های پیشرفته مانند بافت برداری بیضه و استخراج و فریز کردن سلول ساقه اسپرماتوگونی می باشد.

ناباروری در مردان

 تغذیه :

غذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها می توانند به حفظ باروری مردان کمک کنند . غذاهای حاوی ویژگی های آنتی اکسیدانی عبارتند از: پنیر (ویتامین A)، پرتقال (ویتامینC)، دانه آفتابگردان (ویتامینE)، ماهی (امگا۳) ، بروکلی (اسید فولیک)، لوبیا و کنگرفرنگی نیز حاوی ویژگی های آنتی اکسیدانی می باشند .

مکمل ها و استروئیدها: مکمل های غذایی با توجه به تاثیر آن ها روی سلامت و باروری ، نباید بدون تجویز پزشک یا متخصص مورد استفاده قرار گیرند.

تزریقات تستسترون و دیگر ملزومات استروئیدی می توانند به شدت به تولید اسپرم آسیب وارد کنند. نوشیدن قهوه بیش از اندازه خصوصاً در صورت وجود مشکلات اساسی ناباروری در فرد نیز می تواند تاثیراتی را برجای گذارد.

دمای بالا در بیضه :

اندام های تناسلی مردان در خارج از بدن آن ها در یک کیسه بیضه با دمایی کمتر در مقایسه با دمای اندام های داخل شکمی، در حالت آویخته قرار دارد. بالا رفتن دمای بیضه حتی به میزان ۲ یا ۳ درجه سانتیگراد، می تواند عملکرد و کیفیت اسپرم را تحت تاثیر قرار دهد. فاکتورهای خطر شامل کار در حرفه هایی که در آن ها دما بالاست، کار در حرفه هایی که باید برای ساعت های طولانی فرد در حالت نشسته باشد، پوشیدن لباس های زیر جذب و استفاده از لپ تاپ برای مدت زمان طولانی.

عفونت :

به خوبی معلوم شده است که عفونت های انتقال یافته جنسی (STI) از قبیل سوزاک، کلامیدیا و اوروپلاسما می توانند باعث بروز ناباروری در مردان شود. التهاب تناسلی ایجاد شده توسط این میکروارگانیسم ها در تغییرات ایجاد شده در کیفیت اسپرم دخیل بوده و در عین حال در موارد حاد و مزمن این عفونت ها می تواند انسداد و گرفتگی را ایجاد نماید . هرگونه نشانه ای از عفونت باید شناسایی شده و به سرعت به وسیله آنتی بیوتیک ها درمان شود.

آسیب های بیضه :

آسیب های بیضه باید بدون هیچگونه درنگ و تاخیری درمان شود. مردان باید در طول انجام فعالیت های ورزشی که در آن ها بیضه ها به شکل صحیحی مورد حفاظت قرار نگرفته اند، دقت و مراقبت لازم را از این بخش از بدن خود به عمل آورند. برخی از این ورزش ها عبارتند از : هنرهای رزمی ، دوچرخه سواری و اسب سواری.

 

ناباروری در مردان

واریکوسل یا واریس بیضه :

این عارضه شامل بزرگ شدن رگ ها در کیسه بیضه می باشد که باعث بالا رفتن دمای بیضه ها شده و تولید اسپرم و کیفیت آن را تحت تاثیر قرار می دهد. آزمایش و درمان این وضعیت ، یک بخش استاندارد در تحقیقات ناباروری مردان به شمار می آید.

سن:

این تصور که مردان قادرند در سنین بالا تولید مثل نمایند صحیح نمی باشد.پس از سن ۳۵ سالگی، توان بالقوه تولید مثل در مردان تا حد قابل ملاحظه ای افت پیدا می کند و علت آن تکه تکه شدن DNA در هسته می باشد. پس از سن ۴۰ سالگی، احتمال پدر شدن مردان و تولید فرزندی بدون جهش های ژنتیکی در هر سال تا ۱۱ درصد افت پیدا می کند. درکودکانی که پدران آنها سن بالاتر از ۵۰ سال دارند، احتمال رنج بردن از شرایطی از قبیل سندروم داون ، نوروفیبروماتوسیس، اوتیسم و سندروم کلاین فلتر بیشتر است.

رشته درون ریز شناسی و داروشناسی تولید مثل به سرعت در حال رشد می باشد. تلفیق آگاهی در زمینه باروری ، آموزش و مراقبت در دیگر برنامه های تولیدمثل می تواند به تغییر برنامه خانوادگی به برنامه ای برای یک خانواده به انتخاب و تعیین زمان از سوی اعضاء کمک بسزایی نماید.

تشخیص ناباروری در مردان

شناسایی ناباروری در مردان ، نیازمند انجام آزمایشاتی در آقایان می باشد . گاهی اوقات نیاز می باشد که زنان نیز به همراه آن ها آزمایشاتی را انجام دهند. این تست ها معمولا برای شناسایی انجام می شود.

  • آزمایش فیزیکی
  • بررسی منی
  • تست خون
  • بیوپسی بیضه
  • اسکن سونوگرافی

 

ناباروری در مردان

درمان ناباروری در مردان

با مشاهده آزمایشات می توان این موضوع را دریافت که بسیاری از مردان اسپرم کافی را برای بارور کردن همسرشان دارند. اگر در طول رابطه جنسی نتوانند این کار را انجام دهند، با بکارگرفتن فناوری های کمک بارداری می توان به این زوج کمک کرد.
فناوری هایی که می توان در درمان ناباروری مردان به کاربرد شامل موارد زیر می شود:

  1. عمل جراحي
  2. هورمون درمانی
  3. تلقیح مصنوعی
  4. لقاح خارج از رحمی (IVF)
  5. تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI)

عمل جراحی

واریکوسل که باعث اختلال در باروری می باشد می تواند توسط جراحی درمان شود. لوله هایی که در سیستم تولید مثل مردان وظیفه انتقال اسپرم را برعهده دارند ممکن است به وسیله ضربه یا وازکتومی مسدود شده باشند.در بعضی از موارد به وسیله جراحی می توان مسدودی را برطرف و لوله ها را ترمیم کرد .

اگر این روش جراحی موثر نباشد مردان تحت جراحی به نام آسپیراسیون اسپرم اپیدیم قرار می گیرند در این روش ابتدا فرد را تحت بی حسی موضعی قرار می دهند سپس اسپرم خارج شده بلافاصله به تخمک تزریق شده و یا موقتا برای اینکه بعدا مورد استفاده قرار گیرد فریز می شود.

هورمون درمانی

غده هیپوفیز در مغز هورمون هایی به نام گنادوتروپین ترشح می کند که بیضه ها را برای تولید اسپرم تحریک می کند. در تعداد کمی از موارد، ناباروری مردان به دلیل سطوح ناکافی این گنادوتروپین ها ایجاد می شود. مصرف این هورمون ها به عنوان دارو ممکن است تولید اسپرم را افزایش دهد.

تلقیح مصنوعی

در این روش منی را از مردان جمع آوری می کنند و پس از شست و شو و غلیظ کردن از طریق دهانه رحم به درون رحم وارد می شود.
این روش در شرایط زیر انتخاب می شود :

  • غلظت منی در مردان کم باشد.
  • مرد مشکل ناتوانی جنسی داشته باشد.
  • مایع منی مرد شامل آنتی بادی هایی علیه اسپرم می باشد.
  • عدم توانایی نفوذ اسپرم به مخاط گردن رحم
  • افرادی که تعداد اسپرم کمی دارند.

لقاح خارج از رحمی (IVF)

لقاح خارج از رحمی (IVF) لقاح خارج از بدن می باشد و در آزمایشگاه انجام می شود. ابتدا اسپرم از مرد جمع آوری می شود وسپس تخمک هایی که توسط القا از بدن زن خارج کرده اند را با آن ادغام می کنند و پس از بارور شدن تخمک آن را به بدن زن منتقل می کنند.

تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI)

گاهی اوقات، مایع منی حاوی تعداد بسیار کمی اسپرم می باشدو امکان لقاح از طریق IVF فراهم نمی باشد. در این موارد می توان از تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) استفاده کرد.

تخمک ها از تخمدان زن خارج می شوند و به هر کدام از آنها یک اسپرم تزریق می شود. تخمک های بارور شده به جنین تبدیل می شوند و در زمان مناسب به رحم منتقل می شوند.